POSTĘPOWANIE UPROSZCZONE

Postępowanie uproszczone zostało uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Wprowadzenie tego postępowania do procedury sądowoadministracyjnej ma na celu uproszczenie, a w konsekwencji przyśpieszenie rozpoznawania spraw przez sądy. Uproszczenie procedury polega na tym, iż sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W postępowaniu uproszczonym można rozpoznawać niżej wymienione kategorie spraw. Do pierwszej kategorii należą sprawy, które zostały zakwalifikowane jako skargi na decyzje lub postanowienia dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. Do drugiej kategorii należą sprawy, w których strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Do trzeciej kategorii należą sprawy, w których przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do czwartej kategorii należą sprawy, których przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto sprawa może być również rozpoznana w trybie uproszczonym w przypadku, gdy organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego ropoznać sprawę na  podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy jej stan faktyczny i prawny nie budzi uzasadnionych wątpliwości.

 




Informacje o artykule
Historia zmian artykułu